اگر از ده نفر بپرسید «لنز طبیعی» یعنی چه، احتمالاً ده جواب متفاوت می شنوید. یکی می گوید لنزی که کسی متوجه اش نشود. دیگری می گوید لنزی که رنگ چشمش را کمی روشن تر کند، ولی ساختگی نباشد. سومی که سال ها عینک زده، فقط می خواهد دید واضح داشته باشد و چشمش همان باشد که بود. این مقاله از همین اختلاف نظر شروع می کند، چون انتخاب درست لنز بدون فهمیدن این تفاوت ها ممکن نیست.
لنز طبیعی یعنی چه؟ هر کسی تعریف خودش را دارد
واقعیت این است که «طبیعی» یک ویژگی ثابت نیست، یک نتیجه است. نتیجه ای که از ترکیب رنگ چشم شما، رنگ پوست، نور محیط و حتی نوع آرایش تان ساخته می شود. لنز قهوه ای عسلی روی چشم مشکی ممکن است کاملاً بی نقص دیده شود، ولی همان لنز روی چشم سبز روشن اصلاً تغییری ایجاد نکند.
برای کسی که چشم تیره دارد، لنز طبیعی یعنی یک درجه روشن تر شدن، مثل رنگ عسلی یا قهوه ای گرم. برای کسی که چشم روشن دارد، یعنی عمیق تر و پررنگ تر شدن همان رنگ. برای کاربر طبی، یعنی لنزی که اصلاً حسش نکند و دید را دقیق اصلاح کند. و برای کسی که برای مهمانی یا عروسی لنز می خواهد، یعنی رنگی که زیر نور فلاش هم مصنوعی به نظر نرسد.
پس پیش از دیدن مدل ها باید از خودتان بپرسید: هدف من از لنز چیست؟ دید بهتر، تغییر رنگ، یا هر دو؟ جواب همین سؤال مشخص می کند از کدام دسته باید شروع کنید.
سه دسته اصلی: لنز رنگی، طبی رنگی و طبی بی رنگ
بازار لنز برای خیلی ها گیج کننده است، چون سه محصول متفاوت با یک اسم کلی عرضه می شوند. اگر این سه را از هم جدا کنید، نصف مسیر انتخاب را رفته اید.
لنز رنگی (کازمتیک)
این لنزها فقط برای تغییر ظاهر چشم ساخته می شوند و درجه ندارند، یعنی معمولاً صفر هستند. اگر دید خوبی دارید و فقط دوست دارید رنگ یا جلوه چشمتان عوض شود، این دسته مناسب شماست.
نکته ای که کمتر گفته می شود این است که صفر بودن به معنای بی خطر بودن نیست. لنز رنگی هم روی سطح قرنیه می نشیند و جنس و رطوبت و تمیزی اش اهمیت دارد. پس لنزی که از دستفروش یا فروشنده بی نام خریده شود، حتی اگر زیبا باشد، انتخاب خوبی نیست. لنز رنگی خوب باید رنگدانه اش بین دو لایه جنس لنز قرار گرفته باشد، نه روی سطحی که با پلک و قرنیه تماس دارد.
لنز طبی رنگی
این دسته برای کسانی است که هم عیب انکساری دارند (نزدیک بینی، دوربینی، آستیگماتیسم) و هم می خواهند رنگ چشمشان تغییر کند. در واقع جواب کسانی است که می پرسند «چرا باید یا دید خوب داشته باشم یا چشم رنگی؟».
مزیت اصلی این لنزها این است که یک لنز دو کار انجام می دهد. محدودیتش هم این است که گستره درجه و تنوع رنگ در آنها از لنز رنگی ساده کمتر است. اگر درجه تان بالاست، حتماً باید پیش از خرید ببینید که مدل مورد نظر در درجه شما موجود است یا نه، چون همه رنگ ها در همه درجه ها تولید نمی شوند.
لنز طبی بی رنگ
این لنزها فقط دید را اصلاح می کنند و ظاهر چشم را تغییر نمی دهند. برای کسی که چشمش را دوست دارد و فقط از عینک خسته شده، این بهترین و ساده ترین انتخاب است.
اگر طبیعی بودن را به معنای «کسی نفهمد لنز زده ام» بگیریم، لنز طبی بی رنگ قطعاً برنده است. هیچ حاشیه رنگی، هیچ الگوی مصنوعی و هیچ تغییر قطر ظاهری وجود ندارد. تنها چیزی که عوض می شود این است که شما دیگر عینک نمی زنید.
چه چیزی یک لنز رنگی را طبیعی نشان می دهد؟
وقتی صحبت از ظاهر طبیعی است، چند عامل فنی مشخص می کنند لنز واقعی به نظر می رسد یا نه.
الگوی رنگ: عنبیه واقعی یک رنگ یکدست نیست. در آن خط های شعاعی، لکه های ریز و شیب رنگی وجود دارد. لنز طبیعی باید این پیچیدگی را تقلید کند. لنزهایی که یک دایره رنگی صاف دارند، از همان لحظه اول مصنوعی به نظر می رسند.
حاشیه رنگ: لبه خارجی لنز باید محو شود و به سفیدی چشم برسد. حاشیه تیز و پررنگ، همان چیزی است که باعث می شود چشم «عروسکی» دیده شود.
قطر و بخش رنگی: لنزهای با بخش رنگی بزرگ، چشم را درشت تر نشان می دهند. برای ظاهر طبیعی، قطر رنگی متوسط انتخاب بهتری است، مخصوصاً اگر چشم هایتان کوچک یا متوسط است.
درجه تغییر رنگ: پرش از قهوه ای تیره به آبی روشن هرگز طبیعی نیست. قانون ساده این است که رنگ لنز را حداکثر دو سه پله از رنگ اصلی چشم دور کنید.
جنس و رطوبت: لنزی که زود خشک شود، چشم را قرمز می کند و قرمزی چشم، هر چقدر هم رنگ لنز زیبا باشد، ظاهر طبیعی را از بین می برد.
اگر دنبال دیدن گزینه های مختلف هستید، می توانید بخش انواع مدل های لنز طبیعی را ببینید و مدل ها را بر اساس همین معیارها، یعنی الگو، حاشیه و رنگ، با هم مقایسه کنید. مقایسه کردن با این معیارها خیلی بهتر از انتخاب بر اساس عکس تبلیغاتی است.
بهترین لنز طبیعی برای هر گروه
حالا می رسیم به بخش اصلی: اینکه شما، با ویژگی های خاص خودتان، باید چه لنزی انتخاب کنید.
اگر چشم هایتان مشکی یا قهوه ای تیره است
چشم تیره کمترین قدرت را در «نشان دادن» رنگ لنز دارد، چون رنگ عنبیه طبیعی از زیر لنز می زند. پس لنزهای کم رنگ و شفاف اصلاً کار نمی کنند و فقط نتیجه ای کدر و خاکستری می دهند.
برای شما بهترین گزینه، لنزهای قهوه ای روشن، عسلی، شکلاتی گرم و حتی خاکستری ملایم هستند، به شرطی که پوشش رنگ کافی داشته باشند. لنزهای دارای هسته رنگی پررنگ تر و حاشیه نرم، روی چشم تیره بهترین نتیجه را می دهند. از رنگ های خیلی روشن مثل آبی یخی یا سبز نئونی دوری کنید، مگر اینکه هدفتان یک ظاهر نمایشی باشد.
اگر چشم هایتان روشن است (سبز، آبی، عسلی)
شما برعکس گروه قبل، با خطر «تغییر زیاد» روبه رو هستید. چشم روشن اگر لنز پررنگ بزند، ممکن است طبیعی بودنش را از دست بدهد. بهترین انتخاب برای شما لنزهایی هستند که رنگ فعلی چشم را تقویت یا عمیق تر می کنند، نه عوض.
مثلاً اگر چشم سبز دارید، یک لنز سبز زیتونی با الگوی پیچیده بهتر از آبی است. اگر چشم عسلی دارید، لنز کهربایی یا قهوه ای طلایی جلوه ای می دهد که انگار چشمتان خودبه خود درخشان تر شده است.
اگر عینکی هستید و دید ضعیف دارید
در این گروه اولویت شما دید است، نه رنگ. پس اول از همه باید به سراغ لنز طبی بروید و بعد اگر خواستید، رنگ را اضافه کنید.
اگر نزدیک بینی خفیف تا متوسط دارید، تقریباً همه مدل ها در دسترس شماست. اگر درجه تان بالاست یا آستیگماتیسم دارید، گزینه ها محدودتر می شوند و حتماً باید قبل از خرید با چشم پزشک یا اپتومتریست مشورت کنید. لنز طبی رنگی برای شما فقط وقتی منطقی است که واقعاً به تغییر رنگ نیاز دارید. اگر نه، لنز طبی بی رنگ هم راحت تر است و هم ارزان تر.
اگر اولین بار است لنز می زنید
تازه کارها معمولاً دو اشتباه می کنند: یا رنگ خیلی جسورانه می خرند، یا لنز را دیر به دیر عوض می کنند. اگر تجربه ندارید، با لنز یک ماهه یا ماهانه با رطوبت بالا شروع کنید و رنگ را طبیعی و نزدیک به رنگ چشمتان انتخاب کنید.
چند روز اول فقط چند ساعت لنز بزنید و بعد کم کم زمان را زیاد کنید. این کار به چشمتان اجازه می دهد با لنز سازگار شود و از قرمزی و خشکی جلوگیری می کند. یادتان باشد حتی اگر قرار است لنز صفر بزنید، یک معاینه ساده چشم پیش از اولین استفاده کار عاقلانه ای است.
اگر ساعت های طولانی با مانیتور کار می کنید
کسانی که پشت کامپیوتر کار می کنند، پلک زدن کمتری دارند و چشمشان زودتر خشک می شود. برای شما مهم ترین معیار، نه رنگ، بلکه رطوبت و اکسیژن رسانی لنز است. لنزهای نازک و با درصد آب بالا یا لنزهای روزانه، انتخاب هوشمندانه تری هستند.
اگر لنز رنگی هم می خواهید، سراغ مدل هایی بروید که رنگدانه در لایه میانی دارند و ضخامت لبه شان کم است. و حتماً قطره مصنوعی هم کنار دستتان باشد.
اگر برای مراسم، عروسی یا عکاسی لنز می خواهید
نور فلاش و نورپردازی استودیو رنگ ها را تغییر می دهد. لنزی که در آینه خانه طبیعی به نظر می رسید، ممکن است در عکس پررنگ یا مصنوعی دیده شود. برای این موارد، چند روز قبل از مراسم لنز را امتحان کنید و در نور روز و نور مصنوعی عکس بگیرید.
لنزهای روزانه برای مراسم انتخاب عالی ای هستند، چون هم تازه اند و هم نگرانی نگهداری ندارند.
اشتباهات رایجی که ظاهر طبیعی را خراب می کنند
بعضی خطاها آن قدر تکرار می شوند که ارزش دارد جدا ذکر شوند. انتخاب لنز فقط بر اساس عکس مدل تبلیغاتی، بی توجهی به رنگ پوست، خرید از منابع نامطمئن، استفاده بیش از زمان توصیه شده، خوابیدن با لنز و نادیده گرفتن تاریخ انقضا، همه از این دسته اند.
اشتباه دیگر این است که رنگ لنز را با رنگ آرایش هماهنگ نکنید. لنز عسلی با سایه های گرم و برنزه عالی است، ولی با سایه های سرد و صورتی ممکن است حس ناهماهنگی بدهد.
جمع بندی
بهترین لنز طبیعی لنزی نیست که بیشترین فروش را دارد یا رنگ جذاب تری دارد. بهترین لنز طبیعی، لنزی است که با رنگ چشم، نیاز بینایی، سبک زندگی و حتی حس شما از خودتان هماهنگ باشد. اگر فقط دید می خواهید، لنز طبی بی رنگ. اگر دید و رنگ هر دو را می خواهید، لنز طبی رنگی. و اگر فقط ظاهر مهم است، لنز رنگی با الگوی طبیعی و حاشیه نرم.
قبل از هر خرید سه سؤال از خودتان بپرسید: هدفم چیست؟ رنگ چشم فعلی ام چیست؟ و چقدر زمان با لنز سر می کنم؟ جواب این سه سؤال، تقریباً همیشه شما را به لنز درست می رساند. و به یاد داشته باشید که لنز، حتی از نوع زیبایی اش، یک وسیله پزشکی است. با آن مثل یک محصول آرایشی ساده برخورد نکنید و در صورت هر نوع درد، قرمزی مداوم یا تاری دید، لنز را بردارید و به چشم پزشک مراجعه کنید.